İrfan BÜYÜKYANGÖZ - Coding Dream ...

Jquery html içinden metin değiştirmek(replace)

irfannet | Tuesday, May 11, 2010 2:21 PM — 5/11/2010 2:21:11 PM

Merhaba,

örnek bir div'imiz olsun idsi irfannet olan, biz bu divin içindeki - karakterlerini yok edelim.

<div id="irfannet" >karakter - değiştirme - örnek </div>

jQuery('#irfannet').each(function(i){

jQuery(this).html(jQuery(this).html().replace("- ", ""));

});

Sonuç :

<div id="irfannet" >karakter değiştirme örnek </div>

Kolay Gelsin.

sosyal mezbaha da insan, hayvan !!!

irfannet | Monday, April 19, 2010 8:19 AM — 4/19/2010 8:19:54 AM

Sosyal mezbaha'da bilmem kaç küsür insan türü var.Tıklar, yazar, hoplar, chat yapar, kod yazar bir de boş boş ekrana bakanlar var o da vahim ama konuya dönelim.

Bazı insanlar var etrafındakinin ne yaptığı umrunda olmaz. Bizim mezbaha bazıları var ki uçan kuşa "niye uçuyon" diye sorma cesareti bile bulmuştur. Bazıları da var ki tıp desen sus diyecek kadar kendi küçültür.

Yine bazıları kendi çok üstün görüp sosyal mühendiscilik oyanmaya kalkar, beni görünce korkup kaçar.

Yahu kardeşim burdan size SANANE diyorum. Herkes kendine uçar, kaçar eder yapar. Siz kimsiniz ki ben sizi tanıyamadım.

Yahu irfan ne uğraşıyon bunlarlar engelle gitsin diyorsanız :), Engelle engelle nereye kadar...

b(s)enle yaşa(t)mak

irfannet | Thursday, April 08, 2010 11:07 PM — 4/8/2010 11:07:29 PM

Nasıl başlanır ki sevmeye.. söyleyin nasıl ? Hani sevmeye başlayınca unutulmuştu tüm sevdiklerimiz.. Senle benden başka kimse yoktu bu dünyada... Böyle mi olacaktı başlangıç, söz vermiştik ya birbirimizi çok sevecektik. İlk gördüğümüzde başlamıştı, heyecanlar. Sanki sen olmazsan yaşamayacaktık ulu orta.. Hep gizlenecektik, nefes almayacaktık atmosferden...

İlk zamanlar senle zaman geçirmek için ne kadar uğraşırdım(k). Öyle ya seviyorduk birbirimizi. Ayrılık ölüm gibi geliyordu bize. İçinde ayrılık empoze eden konuşmaları bile yasaklamıştık, rtük misali. Sahte gülümsemeler yokmu öyle, süresi bitmiş session gibi.

Daha sonraları hep ilklerin tekrarlanmasıyla geçti. Çok sevmiştik ki aldık tüm geceleri karanlıkları karşımıza, umutları aydınlıkları arkamıza aldığımız gibi..

Aman Allahım bana yalan söylüyordun. Daha öncelerinin tam tersi, uzaklaşmak için fırsatlar oluşturmaya çabalıyordun. İşkenceler yapıyor gibi hissediyordum. Başka biri mi vardı yoksa yok yok olamazdı. İnsanların arasına karışmadan yaşadığım anların tersine, onlara karışıp, dünyalarını ortak etmeye çalışıyordun dünyamıza. Hani dünyamıza senle benden başkası girmeyecekti hiç.. İnsanlara yaklaşıp benden uzaklaşıyordun.

Hastalandın sen virüs bulamış sana, olamaz. İnsan olmaya başladın. Kendinden uzaklaşıyor, bana da uzak duruyordun..

Dur.. duymadım ben bunları. Bu kadar kolay pes edemezsin.. Aşk yok oldu öylemi... yok bu kadar kolay olamaz. Ses fırtınası kemiriyor beynimi.. bu ses sen olamazsın. ben senim sende ben... Sensiz , sessiz, sevgisiz yaşayamam.. diyorduk ya hani. Bak bensiz nefes alıyorsun. Kirleniyor ruhun bensiz...

Yok olamaz. Bunlar yalan olamaz. Karanlıklar, karartmış senin aydınlıklarını. umutların tükenmiş senin. Yaşadığından emin misin ?

Ders Alınacak Bir Eşşek Hikayesi

irfannet | Sunday, January 10, 2010 9:17 PM — 1/10/2010 9:17:26 PM

Günlerden bir gün, köylerden birinde, bir adamın eşeği kör kuyulardan birinin içine düşmüş. Niye düşer, nasıl düşer diye sormayın. Eşek bu, düşmüş işteHayvancık saatlerce acı içinde kıvranmış, anırmış, sesini duyurmaya çalışmış. Derken eşeğin sahibi gelmiş kuyunun başına.
Bakmış zavallı eşek kuyunun dibinde melül mahzun bakınıyor. Üstelik de yaralı. Bir hal çaresi düşünürken bir koşu gidip köylüleri yardıma çağırmak gelmiş aklına.
Ne yapsak, ne etsek de şu eşeği kuyudan çıkarsak derken, bakmışlar ki hayvan zaten yaralı, belki de kırık çıkığı da var, çok acı çektiği de belli, artık kurtarılsa da işe yaramaz düşüncesiyle çıkarmaktan vazgeçmişler ve üzerini toprakla doldurmaya karar vermişler. Herkes eline geçirebildiği ne varsa başlamışlar kuyuyu toprakla doldurmaya.
Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları her seferinde silkinerek üzerinden atmış. Onlar yukarıdan atmış, eşek silkelenerek her defasında toprağı altına almış.
Derken, ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her defasında biraz daha yükselmiş ve giderek yukarıya çıkmaya başlamış eşek. Köylüler de şaşırmışlar hayvanın giderek yükselmesine. Onlar atmış eşek yükselmiş derken neticede hayvan yukarıya çıkmayı başarmış.
Bu hikâyeyi daha önce duymamıştım. Bu hikâyeyi bana gönderen okuyucumuz altına şöyle bir not düşmüş: “Hayat, bazen bizim de üzerimize abanır. Üstümüzü toz toprakla örtmeye çalışanlar çok olur. Bunlarla baş etmenin tek yolu sızlanmak değil, düşünüp silkinmek ve kurtulmaktır. Aydınlığa bir adım daha yaklaşmaktır. Kör kuyuda olsak bile!”

Sil baştan

irfannet | Friday, January 08, 2010 3:18 PM — 1/8/2010 3:18:57 PM

bazen sıfırlamak gerekir hayatı, sil baştan yaşamak, değiştirmek, geçmişi unutmak ve yeniden başlamak